Column

Ouder worden, wat een feessie.

Al een paar jaar heb ik het idee dat ik voor mijn verjaardag iets groots wil doen. Dat ik een groot feest wil geven voor familie, vrienden en goede bekenden. Mensen van vroeger en nu die een bijdrage hebben geleverd mijn leven vorm en betekenis te geven. Een feest om hen te bedanken. Een feest dat nog dagen, weken en jaren zal nagalmen.

Elk jaar komt het er niet van, maak ik mij van tevoren te druk of de mensen het wel leuk zullen vinden. Dat ze het zien als een verplichting. Of het wel gaat klikken tussen al die verschillende mensen. En dan de organisatie, waar vier ik het? Thuis, in de kroeg of toch liever een kampvuur met schemering, muziek en goede gesprekken? Al deze keuzes verlammen mij tot het daadwerkelijk bewerkstelligen van een grote verjaardag met als resultaat dat ik het meestal niet vier.

Dit jaar begint het te knagen. Onopgemerkt mijn verjaardag vieren omdat ik denk dat ik niet belangrijk genoeg ben en geen keuzes kan maken. Heeft het vieren van een verjaardag dan ook te maken met eigenwaarde? Iedereen wil uiteindelijk toch hetzelfde: eten, drinken en liefde. Ook ter gelegenheid van een verjaardag.

Morgen word ik zevenentwintig, een levensjaar waar ik voor vrees. Vaker heb ik gehoord dat ik met mijn levensstijl al meerdere levens achter de rug heb. Dat mijn moeder wel iets weg heeft van Janis Joplin en ik daar dus een product van ben. Mocht het aankomend jaar, onverhoopt voorbij zijn, dan zal ik dus onopgemerkt bij de club van zevenentwintig horen. Het zal geen wereldnieuws zijn. Naast Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison en Amy Whinehouse, geen exotische naam als Anne-Fleur van der Heiden.

Het is voor het eerst dat ik zeg dat ik blij ben dat ik weer een jaartje ouder word. Een nieuwe kans om dit jaar groots uit te pakken. Het vieren van een nieuw levensjaar of liever gezegd het oude; dat het weer is gegund om met dierbaren een jaar op deze heerlijke aardkloot rond te dartelen.

En mijn moeder, die is inmiddels vijftig geworden.

Anne-Fleur van der Heiden

3 thoughts on “Column

  1. Ha Anne-Fleur,
    Herkenbaar dilemma, wel of niet feesten. Totdat je er op enig moment uit bent: het leven mag gevierd worden, je vreugde daarover mag met anderen gedeeld worden, jij bent de gastvrouw en als het niet klikt ligt het nooit aan jou. Misschien een keer klein beginnen als je nog niet groots durft of als het nog niet kan…?

  2. Hahaha bedankt voor deze eerlijke kleine traktatie:)

    Volgend jaar de keuzes en vrees voor het feest delen en vieren dat we de 27 overleefd hebben??

    KUS!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s